Podatek od pożyczki od osoby prywatnej – zmiany 2019

Choć tradycyjne pożyczki internetowe i stacjonarne to wciąż dominujący rodzaj świadczeń w sektorze usług pozabankowych, to jednak i pożyczki prywatne cieszą się stabilną popularnością. Wbrew pozorom, mają one podobny charakter do innych rodzajów pożyczek. Jaki podatek od pożyczki od osoby prywatnej trzeba zapłacić? Przedstawiamy zmiany w przepisach, jakie pojawiły się w 2019 roku.

Pożyczki prywatne to popularny rodzaj zobowiązań kierowany do konsumentów, którzy z różnych względów nie są zainteresowane pożyczkami tradycyjnymi.  Na tle wszelkich innych zobowiązań, pożyczki prywatne wyróżniają się dużą swobodą warunków i możliwości. Udzielić może jej zarówno przedsiębiorca, osoba bliska, jak i obca osoba prywatna, która nie zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie pożyczek.

Spośród najpopularniejszych warunków, jakie wiążą się z pożyczkami internetowymi i stacjonarnymi, pożyczki prywatne rzadko opierają się na poniższych czynnikach.

  • Sprawdzanie rejestrów finansowych (BIK, BIG, KRD, ERiF).
  • Wymaganie od pożyczkobiorcy zaświadczeń o wysokości uzyskiwanych zarobków i fakcie wykonywania pracy regulowanej stosowną umową.
  • Weryfikacja konta bankowego (zazwyczaj, wymaga się tylko dowodu osobistego).

Powyższe czynniki są zazwyczaj kluczowym argumentem dla konsumentów za przychylnym spojrzeniem na pożyczki prywatne. Stosunkowo duża swoboda, jaka panuje w sferze tych usług nie oznacza jednak, że nic nie reguluje sektora pożyczek prywatnych. Istnieją odpowiednie zapisy, jak i obowiązki obu stron.

Jakie przepisy regulują pożyczki prywatne?

Zasady funkcjonowania sektora pożyczek prywatnych reguluje, podobnie co w kwestii zwykłych pożyczek, Kodeks Cywilny. Konkretniej, prawny stosunek do tej gałęzi rynku finansowego można znaleźć w art. 720 § 1 ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. Za dokument stanowiący podstawę pożyczki prywatnej uznaje się umowę.

Umowa zobowiązuje osobę pożyczającą pieniądze do przeniesienia na własność pożyczającego określoną w dokumencie ilość pieniędzy. Mogą to też  być rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Pożyczający zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Co ważne, pożyczka jest umową nieodpłatną w formie wyjściowej. Jednakże, strony mogą ustalić koszty dodatkowe pożyczki w formie prowizji i odsetek wraz z oprocentowaniem. Jest to dopuszczalne po obustronnym porozumieniu w formie podpisów.

Podatek od pożyczki od osoby prywatnej, czyli podatek od czynności cywilnoprawnych

Pożyczka prywatna, niezależnie od tego czy jest udzielona przez przedsiębiorstwo lub osobę prywatną,  jest opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych zwanym PCC. Obowiązek zapłacenia takiego podatku pojawia się w momencie zawarcia umowy, czyli podpisania jej przez obie strony wraz z datą i miejscem. Co ważne, ciąży on na pożyczkobiorcy. W czasie do 14 dni (2 tygodnie) od zawarcia umowy, należy udać się do Urzędu Skarbowego. Tam trzeba wypełnić tzw. deklarację PCC-3 i uiścić należną kwotę.

Co warto dodać, najważniejsze zasady co do funkcjonowania tego podatku uległy niedawno zmianom. Zmieniła się stawka podatkowa oraz progi kwotowe umożliwiające zwolnienie z płacenia daniny. Przedstawiamy dotychczasowy porządek prawny obowiązujący przed oraz po 2019 roku.

Podatek od czynności cywilnoprawnych – jak było przed zmianami prawa?

Do końca 2018 roku, osoby udzielające lub zaciągające pożyczki prywatne miały do czynienia z dwoma stawkami podatku od czynności cywilnoprawnych. Stawka 2% dotyczyła większości podmiotów, jakie zawierały ze sobą umowę pożyczki, czyli np. przedsiębiorcy i osoby prywatnej, dwóch osób prywatnych itd. Z kolei stawka 0,5% obejmowała sytuacje, w których pożyczki prywatnej udzielał np. między wspólnikami spółki.

Co więcej, poprzednie przepisy określały też zwolnienie z opodatkowania. Dotyczyło ono pożyczek prywatnych udzielanych np. przez członków rodziny. Aby nie płacić wyżej przytoczonej dwuprocentowej stawki, musieli oni złożyć zawiadomienie do urzędu skarbowego. Z podatku od czynności cywilnoprawnych mogli być też zwolnieni członkowie zarządów spółek kapitałowych pożyczający sobie nawzajem środki.

Podatek od czynności cywilnoprawnych – zmiany 2019

23 października 2018 roku Sejm przyjął nowelizację ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw1. Wprowadziła jedną, kluczową zmianę. Dwie, dotychczasowe stawki podatkowe (2% oraz 0,5%) zostały ujednolicone. Teraz obowiązuje jedna stawka dla każdej pożyczki prywatnej i wynosi 0,5%. Celem tej zmiany ma być zmiana obciążeń fiskalnych i zachęcenie do zawierania umów przy pożyczaniu prywatnie środków.

Kiedy nie trzeba płacić podatku od czynności cywilnoprawnych? Od 2019 znacznie niższe progi

Istnieją jednak wyjątki, które w szczególnych okolicznościach zwalniają udzielającego od płacenia podatku od czynności cywilnoprawnych. Jest to sytuacja, w której udzielającym jest członek rodziny i wartość pożyczki nie przekracza przekracza jedynie 1000 złotych. Wcześniej przepisy były bardziej hojne dla podatnika. Limity dotyczyły 5000 złotych dla środków finansowych i 25 000 złotych dla dowolnych innych przedmiotów.

Źródła:

[^]: http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180002159

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *